จุดเริ่มต้น การเดินทางครั้งใหม่

มีคนถามผมบ่อยว่าชอบเขียนโค้ดมาตั้งแต่เมื่อไหร่

คำตอบที่ตรงที่สุดคือ — มาจาก YouTube ครับ

จริงๆ แล้วรู้จัก 9arm มาตั้งแต่ ม.1 ปี 2017 ครับ ตามมาจาก castby9arm ช่องรีวิวเกมก่อน แล้วแกเปิดช่องใหม่สายเทคขึ้นมา ผมก็ตามไปด้วยเพราะชอบเล่นคอมอยู่แล้ว ไม่รู้ตัวเลยว่าซึมซับความรู้เรื่อง Tech มาเรื่อยๆ ตั้งแต่ตอนนั้น

พอขึ้น ม.3 อาจารย์วิชาคอมให้ทดลองเล่น Grasshopper แอปฝึกเขียนโค้ด JavaScript ผมก็ฝึกจนได้ ใบเซอร์ ครับ ตอนนั้นเริ่มรู้สึกแล้วว่าสิ่งที่ซึมซับมาหลายปีมันกำลังเริ่มเป็นรูปเป็นร่าง

พอขึ้น ม.ปลาย สาย วิทย์-คณิต จุดเปลี่ยนแรกที่จำได้ชัดคือ ICT Igniter Camp 2021

ครั้งแรกที่ได้เรียน Python จริงจัง และครั้งแรกที่เห็นว่าคณิตศาสตร์ที่เรียนมาทั้งชีวิตมันเอาไปแก้ปัญหาผ่านโค้ดได้จริง ความรู้สึกตอนนั้นมันตื่นเต้นมาก เหมือนมีประตูบานใหม่เปิดออกให้เดินเข้าไป

จากนั้นผมก็วิ่งเข้าหามันเต็มที่

พอขึ้น ปวส. สาขาไอที ที่ วิทยาลัยเทคนิคภูเก็ต ผมได้เรียนรู้หลายอย่างจริงจังขึ้น ทั้ง HTML, CSS, PHP, Java และทำ portfolio เว็บแรกในชีวิต มันห่วยมากครับ แต่มันเป็นของผม

แต่ช่วงที่เติบโตที่สุดคือตอน ฝึกงาน

ผมได้ทำระบบจริงให้บริษัทอสังหาริมทรัพย์ในภูเก็ต ใช้ WordPress + n8n สร้าง Data Sync และ CRUD API มันไม่ใช่งาน tutorial ครับ มันคืองานจริงที่ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าอยู่ตลอด และตอนที่ระบบ deploy ขึ้น production ใช้งานได้จริง ผมรู้สึก ภูมิใจมาก มันทำให้เห็นครั้งแรกว่าสิ่งที่เขียนไปมันสร้างคุณค่าให้คนอื่นได้จริงๆ

หลังฝึกงานก็เรียนต่อด้วยตัวเอง Vue.js, Node.js, Backend เพิ่มขึ้น และก็ยังวนอยู่กับ n8n อีก เพราะมันสอนให้เข้าใจเรื่องการออกแบบระบบและเชื่อมต่อข้อมูลได้ดีมาก

มีช่วงนึงที่ท้อมากครับ ไม่ใช่เพราะไม่ชอบ แต่เพราะไม่รู้ว่าต้องเดินไปทางไหนต่อ ไม่มีใครไกด์ว่าถ้าอยากเป็นโปรแกรมเมอร์ต้องเรียนอะไรก่อน portfolio ต้องมีอะไร ทุกอย่างกระจัดกระจาย และความกังวลที่ใหญ่ที่สุดคือรู้สึกว่า ช้าไปหลายก้าวแล้ว

แต่ทุกครั้งที่มีบางอย่างทำงานได้ มีบางอย่างในตัวผมที่พูดว่า ใช่ อันนี้แหละ

ปี 2025 ผมตัดสินใจจริงจังกับมัน

เป็นครั้งแรกที่รู้สึกว่ากำลังเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่วนอยู่กับที่ เริ่มสร้างของจริง เรียนรู้สิ่งที่อยากรู้จริงๆ และยอมรับว่าบางทีก็ยังงงอยู่ แต่งงแบบที่มีทิศทางแล้ว

และตอนนี้ ผมเรียนจบ ปวส. แล้วครับ

กำลังต่อ ปริญญาตรี วิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ที่มหาวิทยาลัยหอการค้าไทย

ถามว่าตื่นเต้นมั้ย — ตื่นเต้นครับ แต่ไม่ใช่แบบกลัว มันเป็นความตื่นเต้นแบบที่รู้ว่ากำลังเดินไปในทิศทางที่ใช่ ต่างจากตอน ม.3 ที่ตื่นเต้นโดยไม่รู้ว่าจะไปไหน

สี่ปีข้างหน้าคงไม่ง่าย แต่ผมพร้อมกว่าที่เคยเป็นมาทุกครั้ง

ทุกวันนี้ผมมีความสุขกับมันครับ

ไม่ใช่ทุกวันจะง่าย แต่ทุกวันที่ได้นั่งเขียนโค้ด ผมยังรู้สึกขอบคุณตัวเองที่เลือกเดินมาทางนี้

และขอบคุณคลิปแรกที่ดูนั้นด้วย